Beskid Wyspowy

Charakterystyczną cechą Beskidu Wyspowego jest to, że większość jego szczytów wybija się pojedynczo ponad dna szerokich dolin. Między szczytami znajdują się niskie i rozległe przełęcze. Co więcej, ich zbocza (zwłaszcza północne i południowe) są bardzo strome. To podobieństwo do wysp jest szczególnie widoczne podczas zjawiska zwanego “morzem mgieł”. Mgła zakrywa doliny i tylko wierzchołki gór wybijają się ponad nią niczym wyspy.

Na liście najwybitniejszych szczytów Polski znajdziemy aż 9 reprezentantów Beskidu Wyspowego. Najwyższą wybitność między nimi ma Luboń Wielki – aż 512 metrów, co daje mu 9 miejsce na wspomnianej liście.

Beskid Wyspowy jest bardzo atrakcyjnym pasmem górskim. Na wielu szczytach znajdują się rozległe polany widokowe (np. na Mogielicy, Ćwilinie, Łopieniu, Jasieniu, Luboniu Wielkim i Kamionnie) lub wieże (Mogielica). Przy sprzyjającej pogodzie turyście jawią się widoki obejmujące różnorakie pasma górskie: od Beskidu Wyspowego i pobliskich Gorców, przez Beskid Żywiecki, Makowski, Niski i Sądecki, Pieniny (i jej najwyższy szczyt, którym jest Wysoka), aż po Tatry i Góry Choczańskie na Słowacji.